Szafir jest niezwykle twardym minerałem z gromady tlenków, stanowi niebieską odmianę korundu. Jest rzadkim minerałem. Tworzy najczęściej kryształy o postaci pseudoheksagonalnych słupów przekroju sześciobocznego i bipiramid. Jest kruchy, przezroczysty, często wykazuje podzielność wykorzystującą płaszczyzny zbliźniaczeń. Można spotkać również szafiry o innych kolorach niż niebieski, takich jak: biały, bezbarwny jasnoróżowy, czerwonawy, pomarańczowoczerwony, purpurowy, fioletowy fioletowonie-bieski, zielony jasnoniebieski, szary, brunatny oraz czarny. Szafir występuje również w odmianach dwubarwnych, jednak te są rzadziej spotykane. Szafir najczęściej spotykany jest w skałach magmowych, takich jak pegmatyt, i bazalt. Największe kryształy szafiru znajdowane są na Sri Lance, nie przekraczają one jednak dwudziestu kilogramów. Szafiry tej wielkości nie posiadają jednak wartości jubilerskiej. Najcenniejsze są szafiry o odcieniu bławatka, barwy takie mają szafiry z Kaszmiru, Birmy i Tajlandii. W Polsce białe i przeźroczyste szafiry można spotkać rzadko wyłącznie na Dolnym Śląsku. Szafir ma przede wszystkim wysoką wartość kolekcjonerską. Jest bardzo ceniony i poszukiwany. Szafiry wykorzystywane są do wyrobu drogiej biżuterii, cenione są przez jubilerów. Swoje zastosowanie szafir znalazł również w przemyśle precyzyjnym. Domieszkowany tytanem znalazł zastosowanie jako ośrodek czynny nowoczesnych laserów. Szafir otrzymywany jest również syntetycznie, jedna różni się od naturalnego. Niektórzy sądzą, ze w szafirze tkwi ukryta tajemnica, że jest to leczniczy kamień, który jest w stanie uzdrowić.
Szafir
Jaskinia
Jaskinia, jest to pusta przestrzeń w skale, do której człowiek jest w stanie się dostać i może spenetrować. Najpopularniej występujące są jaskinie krasowe, grawitacyjne, tektoniczne, lodowcowe, wietrzeniowo erozyjne lub pseudokrasowe. Długość jaskini, to suma długości wszystkich jej korytarzy, rozciągłość zaś to odległość między najbardziej skrajnymi jej punktami w rzucie pionowym. Głębokością jaskini naukowcy nazywają odległość pomiędzy najwyżej położonym punktem jaskini, a jej najniższym punktem, czyli dnem. Występuje wiele rodzajów jaskiń. Jaskinie pierwotne powstały jednocześnie ze skałą, w której są umieszczone. Zazwyczaj takie jaskinie są jaskiniami lawowymi i powstały podczas zastygania lawy, w ich miejscu znajdowały się wielkie pęcherze gazów, gdzie nie dotarła lawa i pozostała pusta przestrzeń. Jaskinie wtórne powstawały na wskutek procesów zachodzących w skałach. Takimi jaskiniami są jaskinie krasowe, w wyniku procesów krasowych, czyli chemicznego i mechanicznego oddziaływania wody na skały krasowiejące. Jaskinie takie odznaczają się bardzo bogatą szatą naciekową, która je zdobi. Jaskinie te są najczęściej odwiedzane przez turystów podziwiających piękne stalaktyty, stalagmity, stalagnaty oraz inne twory. Jaskinie pseudokrasowe powstawały na wskutek wymywania przez wodę materiału mniej odpornego, zatem brak jest w nich szaty naciekowej, nie są tak ciekawe jak jaskinie krasowe. Występują jeszcze jaskinie tektoniczne, powstałe na wskutek ruchów tektonicznych oraz grawitacyjne, które powstały dzięki ruchom masowym. Jaskinie wietrzeniowo-erozyjne i jaskinie lodowcowe są już rzadsze. W Polsce można potkać wiele jaskiń różnego pochodzenia, jednak większość polskich jaskiń jest niewielka.
Skały
Skały są substancjami złożonymi z jednego, bądź wielu minerałów. Powstają one w wyniku określonych procesów geologicznych lub kosmogonicznych przy odpowiednich warunkach atmosferycznych, termicznych oraz ciśnieniowych. Rodzaj skały określa się na podstawie jej składu. Bada się minerały zawarte w skale strukturę skały oraz tekstury skały, związane jest to bardzo ściśle z procesami, które zachodziły podczas tworzenia się skały. Skały magmowe powstają w skutek zastygania magmy. W zależności od warunków, w jakich następowało krzepniecie magmy, dzieli się je na wylewne – zastygłe na powierzchni Ziemi (bazalt, pumeks) i głębinowe zastygłe w głębi Ziemi (granit, sjenit). Skrytokrystaliczna budowę posiadają skały magmowe wylewne. Powstają na wskutek wypływu szybko zastygającej magmy, więc nie ma dość czasu, aby wyodrębniły się w nich poszczególne minerały. Jawnokrystaliczną budowę uzyskują skały magmowe, które powstają z magmy zastygającej pod powierzchnią ziemi, stygnąca powoli magma zaczyna się krystalizować. Powstają wyraźnie zaznaczone minerały. Skały osadowe powstają na wskutek wietrzenia, które zmniejsza spoistość skał. Dzięki temu, ze okruchy są bardzo łatwe w transporcie skały osadowe posiadają liczne odmiany. Dzielimy je na: okruchowe, pochodzenia organicznego, pochodzenia chemicznego, ilaste, alifowe oraz piroklastyczne. Skały metamorficzne tworzą się ze skał magmowych i osadowych, pod wpływem działania wysokiej temperatury, ciśnienia i procesów chemicznych. Skały są surowcami bardzo bogato wykorzystywanymi w przemyśle. Człowiek używa ich w budownictwie, energetyce, hutnictwie, przemyśle szklarskim, farbiarstwie, jako materiały drogowe, rzeźbiarskie i dekoratorskie oraz oczywiście jako kamienie ozdobne.
Kamienie szlchetne
Kamienie szlachetne są rzadko spotykane. Wyróżniają się swoją budową: są przezroczyste, jednolite czyste, a niektóre z nich są odmianami niektórych minerałów i skał. Kamienie szlachetne odznaczają się pięknym połyskiem i barwą, ewentualnie są bezbarwne, są również bardzo twarde i trwałe. Kamienie szlachetne najczęściej wykorzystywane są w jubilerstwie, gdzie obrabia się nimi złoto srebro oraz inne metale szlachetne. Minerały te mają najbardziej uporządkowaną wewnętrzną budowę, dzięki czemu posiadają swoje niezwykłe właściwości. Są bardzo cenione, jedne występują rzadziej, inne częściej, jednak każdy minerał może być wykorzystany w jubilerstwie. Minerały mają różne pochodzenie, niektóre z nich powstały z magmy, która zaczęła sie krystalizować w ogromnej temperaturze. Dzięki takiemu procesowi powstają krzemiany i glinokrzemiany. Z utworów pomagmowych tworzą się minerały wypełniające skalne szczeliny. Minerały skał osadowych są poddawane wszelkim formom wietrzenia, które powoduje powstawanie nowych tworów. Utlenianie również wpływa na strukturę skał, zatem sprzyja tworzeniu się kamieni szlachetnych. W zależności od skały macierzystej mogą powstać różne minerały. Wytracają się one zależnie od warunków w jakich przyszło im powstawać. Pod wpływem ciśnienia i zmiennej temperatury skały ulegają metamorfozie, zatem wytracają się z nich różne twory. Skały zmieniają wtedy bardzo często swoją strukturę oraz skład chemiczny. Formy minerałów są bardzo różne, a dzięki swoim niebywałym kształtom i kolorom zyskały rzesze kolekcjonerów. Cny kamieni szlachetnych są różne i zależą od wielkości, wagi oraz popularności danego minerału, niektórzy kolekcjonerzy są w stanie zakupić nawet najdroższy kamień.
Węgiel kamienny
Węgiel kamienny jest skałą osadową która posiada od około 75% do 97% pierwiastka węgla. W zależności od zawartości tego pierwiastka określa się kaloryczność węgla kamiennego. Węgiel kamienny powstawał głównie w Karbonie, kiedy to bez dostępu powietrza szczątki roślinne ulegały uwęgleniu. Węgiel kamienny jest koloru czarnego, stosuj się go głównie jako paliwo. W zależności od składu węgla kamiennego, czyli zawartości w nim siarki i innych pierwiastków jest on różnie kaloryczny. Wydobycie węgla kamiennego w Polsce zostało zapoczątkowane przez kopalnię w Szczakowej, dzielnicy Jaworzna w roku 1977. W Polsce węgiel jest najważniejszym surowcem. Aż 65% zapotrzebowania energetycznego kraju pokrywane jest dzięki elektrowniom opartych na bazie węgla kamiennego. W roku 1980 w Polsce wydobywano najwięcej węgla kamiennego i od tej pory wydobycie spada., wtedy to do wydobycia „dopłacano”, a węgiel ile przynosił żadnych dochodów. Wydobywało się go dużo więcej, niż można było sprzedać. W Polsce złoża węgla kamiennego należą do jednych z największych na świecie. W roku 2000 polska wydobywała 2,8% światowego węgla kamiennego. Znajdowała się więc bardzo wysoko. Na świecie największe złoża tego surowca znajdują się w południowych i wschodnich Chinach oraz USA oraz w Indiach, RPA oraz w Australii i Ukrainie. Węgiel kamienny wydobywa się na dwa sposoby: metodą odkrywkową, bądź głębinową. W Australii i USA stosuje się głównie metodą odkrywkową, która jest bardzo tania. Jednak ogromną wadą te metody jest niszczenie środowiska. Tą metodą można jednak wydobywać tylko węgiel zalegający stosunkowo płytko pod powierzchnią ziemi. W większości krajów wydobywa się więc węgiel kamienny metoda głębinową, chociaż droższą i niebezpieczniejszą, to mniej niszczącą środowisko i bardziej dostępną.
Magnez
Magnez jest pierwiastkiem chemicznym, metalem ziem alkalicznych. Magnez jest jednym z najczęściej spotykanych pierwiastków chemicznych, został wyodrębniony w czystej formie w 1808 roku. Magnez jest składnikiem skorupy ziemskiej aż w 2,74% i występuje pod postacią minerałów: dolomitu, magnezytu, kizerytu, biszofitu, karnalitu, kainitu i szenitu. Magnez tworzy bardzo ważne związki chemiczne, takie jak: tlenek magnezu, wodorotlenek magnezu oraz sole. Jest niezbędny do życia, a roztwory wodne, w których występuje duże stężenie jonów magnezu mają gorzki smak. Sól gorzka, czyli siarczan (VI) magnezu jest środkiem przeczyszczającym, a w formie bezwodnej służy jako osuszacz. Stopy magnezu z miedzią są bardzo wytrzymałymi mechanicznie stopami o jednej z najniższych gęstości. Metaliczny magnez wykorzystuje się w chemii organicznej. Bardzo ważne są stopy magnezu z miedzią wykorzystywane w przemyśle kosmicznym i lotniczym. Bardzo często stopy magnezu zastępują stopy tytanu i glinu, kiedy te są zbyt ciężkie. Magnez jest składnikiem chlorofilu, a jego jony odpowiedzialne są za utrzymanie ciśnienia osmotycznego krwi oraz innych tkanek. Magnez utrzymuje odpowiednią strukturę rybosomów, wchodzi w skład kości. Magnez jest niezbędny do przekazywania w organizmie w układzie nerwowym sygnałów. Zapotrzebowanie organizmu na magnez jest dość wysokie, jednak spożywane pokarmy powinny go zaspokajać. Niestety w wyniku stosowania nawozów na bazie potasu ilość magnezu w roślinach spada, a co za tym idzie do organizmów nie jest dostarczana odpowiednia ilość tego pierwiastka. Również nadużywanie alkoholu, picie kawy, stosowanie hormonalnych środków antykoncepcyjnych, oraz stres, spożywanie nadmiernych ilości tłuszczów i niewydolność nerek są przyczyną niedoboru magnezu w organizmie.
Kwarc
Kwarc jest minerałem z gromady krzemianów. Swoim wyglądem kwarc przypomina lód, jednak jego właściwości są zupełnie inne. Nazwa tego minerału pochodzi od niemieckiego słowa „zgrzyt”, jak określali go górnicy, bądź słowiańskiego „twardy”, albo „lód”. Zazwyczaj kwarc tworzy kryształy słupkowe wykształcone w postaci heksagonalnego słupa, zakończonego ścianami romboedrów i podwójnych piramid. Tak wyglądają prawidłowo wykształcone kryształy, które spotkać można w geodach, kawernach i szczelinach skalnych, gdzie zbierają się w postaci szczotek krystalicznych. Oprócz struktury krystalicznej kwarc może tworzyć odmiany ziarniste, skrytokrystaliczne oraz naskorupienia i inkrustacje w zależności od warunków, w jakich powstawał. Kwarc jest kamieniem kruchym i zazwyczaj przezroczystym, może jednak być bezbarwny jak i może tworzyć wiele barwnych odmian. Mianem kryształu skalnego określa się czysty, bezbarwny kwarc. Swoim wyglądem przypomina lód i długo pozostaje zimny, nawet przy podwyższonej temperaturze. Kwarc jest słabym przewodnikiem ciepła. Bardzo często kwarc zawiera inkluzje gazowe, ciekłe oraz stałe. Dzięki temu kryształy kwarcu posiadają niezwykłe optyczne efekty, takie jak asteryzm, iryzacja, opalescencja, awenturyzacja. Kwarc jest bardzo pospolitym minerałem, który posada liczne odmiany. Udało się nawet uzyskać syntetyczny kwarc, powstały na wskutek syntezy, który nie występuje w przyrodzie. Kwarc jest składnikiem wielu skał magmowych, osadowych i metamorficznych. Jest spotykany na całym świecie i bardzo często występuje w postaci żył kwarcowych. Powszechnie wykorzystywany jest w jubilerstwie. Wielu kolekcjonerów posiada go w swoich zbiorach.